Roulette in de Literatur

Lablée, 1801

„La Roulette, ou le Jour“ is en Roman, in den tofällig de eerste vullstännige Beschrieven vun dat Speel steiht: de Säle in'n Palais-Royal, de twee ZerosKetelZeroDat enkelte gröne Fack, dat keen eenfache Chance, keen Dutzend un keen Kolonn afdeckt; de Born vun'n Huusvordeel. Ok: eenfache Zero, 0.Allens lesen →, dat TableauUtstattungTableauDat opdruckte Settfeld op'n Disch. Ok: Disch, Filt, Dook.Allens lesen →, dat Ropen vun de CroupiersLüüdCroupierDe Person, de an'n Roulettedisch dat Speel leit; op Engelsch: Dealer.Allens lesen →. Dat is de Primärborn för den Oorsprung vun dat Roulette, un meist nüms hett dat as Roman leest, wat woll ok gerecht is.

Dostojewski, 1866

„Der Spieler“ wörr in 26 Daag dikteert, üm en Kuntrakt to hollen un Speelschulden to betahlen, de in Wiesbaden un Homburg tohoop kamen weern. De Vertellen, Alexei, is Huuslehrer bi en russ'sche Familie in „Roulettenburg“, de an de Dischen en Vermögen winnt un dat – un sik sülvst – in'n Loop vun dat Book wedder verlüst. De Beschrieven vun de Dischen, vun de Systeme, de Spelers bruukt, vun de Wissheit, dat en Serie to Enn gahn mutt, un vun dat Geföhl, dat en Winst en Insicht weer, sünd de beste Darstellung vun'n Spelerfehlsluss in elk Spraak, schreven bi föfftig Johr vör de 26 Mal SwartWettSwartEenfache Chance op de 18 swarten Tallen. Franzöösch: Noir.Allens lesen → un en Johrhunnert vör de Verhollensökonomie.

Bad Homburg un de KurcasinosDostojewski sien Roulettenburg

Thackeray un de Kuröört

„Jahrmarkt der Eitelkeiten“ höört mit Becky Sharp an de Dischen vun en düütschen Kuroort op, un dat Kapitel is en scharpe Skizz dorvun, wokeen in de 1840er-Johren üm en Rouletteketel seet: de Ruineerten, de Hapen, de Langwieligen un de Profis. Thackeray harr dat sehn; Baden-Baden leeg op de Reisroute vun elk Engländer. Turgenjew sien „Rauch“ (1867) speelt in desülvigen Säle.

Jack London, 1912

„Shorty Dreams“, en Geschicht in „Smoke Bellew“, is dat eenzige Stück Literatur, dat en winnenden Roulettespeler richtig wiest, wiel de Speler keen System bruukt. Smoke Bellew, en Mann ut San Francisco, de Goldsöker an'n Klondike worrn is, sett sik in Dawson in'n Elkhorn-Saloon an en Roulettedisch un fangt an to winnen, Nacht för Nacht, jümmer 3.500 Dollar. Sien Kumpaan Shorty meent, he mutt drömen. De Spelers vun Dawson, de vun „de Mathe-Klooksnackers an de Colleges“ weet, dat dat Roulette sülvst dat eenzige System is, schrievt Notizböker vull, üm sien Wetten to entslötteln, un find nix, wiel Smoke sien Speel mit Afsicht ännert un eenmal sogar veertig Limit-Wetten hintereen verlüst, üm dat Bild to verwischen.

De teihn Speelbedrievers vun de Stadt leggt in en Achterzimmer en Bank vun 10.000 Dollar tosamen un laadt em in, dor gegen to spelen. He sprengt de in anderthalf Stünn. As se vör de Wahl staht, ehr Limits op en Cent to setten oder de Dischen totomaken, fraagt se, för wat he dat System verköpen deit. Dörtigdusend Dollar, seggt he, dreedusend för elkeen, in Goldstoff betahlt, un he verspreckt, dat nie wedder in Dawson to spelen. Se betahlt. Denn wiest he jem dat: Warrt de KugelUtstattungKugelDe lütte Kugel, de gegen de Dreihrichtung vun de Dreihschiev in den Kugelloop insmeten warrt. Moderne Kugeln sünd ut Ivorine oder Teflon, 18–21 mm.Allens lesen → inschmeten, wenn de 9 gegenöver vun'n Spelbedriever steiht, winnt de 26; steiht de 11 gegenöver, kummt de DubbelzeroVariantDubbelzeroDat Fack 00 vun'n amerikaanschen Ketel. Dat drifft den Huusvordeel vun 2,70% op 5,26%.Allens lesen →; steiht de Dubbelzero gegenöver, kummt de 32. „Dat passeert nich jümmer, aver meistens.“ Big Burke hollt den Ketel an, kiekt em an, kiekt den Aven blangen den Disch an un flookt. De Ketel hett sik vun de Hitt verbagen. Dat weer nie en System; dat weer en fehlerhaftig KetelLaborFehlerhaftig KetelEn Ketel, bi den lütte Fehlers an de Mechanik welk Fäck wahrschienlicher maakt as 1/37. Raar, un blots mit Dusende opschreven Coups natowiesen.Allens lesen → un en Mann, de dat markt hett.

London harr 1897–98 an'n Klondike överwintert un kenn de Saloons. De Geschicht is en kumplette Lektion in Advantage Play, bi föfftig Johr vör Thorp: kieken, opschrieven, op den SektorKetelSektorEn Bogen vun Fäck in'n Ketel, de tosamenhangt (Ketelsektor), anners as en Grupp op dat Tableau.Allens lesen → setten, dat Muster ännern, dat de Bank nich süht, wat Se seht, un verköpen, ehr se den Disch versett. Joseph Jagger harr dat in Würklichkeit bi 1880 in Monte Carlo maakt; London sien Fassung is lustiger, un de Vördrag vun de Spelers, worüm Systeme nich klappen köönt, is so akkraat as allens op disse Websiet.

Roulette in Monte CarloMythos: en todsekert Roulette-System

Fleming, 1953

„Casino Royale“ is meist Baccara. An'n Roulettedisch sett Bond to'n Dischmaximum op de eersten beiden DutzendeWettDutzend1–12, 13–24 oder 25–36, betahlt 2:1.Allens lesen →, dat heet op twee Drüddel vun dat Tableau, un winnt in de Szeen söss vun söven Coups; Fleming lett em fastholen, dat elk Coup mit den vörigen nix to doon hett. De „James-Bond-Strategie“, de online verköfft warrt, en Verdeelung op 19–36, de SösserlinieWettSösserlinieSöss Tallen in twee Regen nebeneen, betahlt 5:1. Franzöösch: Sixain.Allens lesen → 13–18 un de Zero, steiht nich in'n Roman un ok in keen vun de Fleming-Böker, de wi nakeken hebbt; wokeen ehr toeerst Bond sien Naam geven hett, is nich bekannt. Beid Wetten kost 2,70% an en Ketel mit een Zero. De Reken steiht in'n Bereich Strategie.

Dischlimits bi't Roulette

Sakenböker

Thomas Bass sien „The Eudaemonic Pie“ (1985) vertellt de Geschicht vun de Schoh-Computers un is dat beste Book över Roulette-Physik för en allgemeen Publikum. Richard Epstein un Stewart Ethier hebbt de ernsthafte Mathematik schreven. Russell Barnhart sien „Beating the Wheel“ (1992) sammelt de Geschicht vun dat Spelen op Ketelfehlers. Nüms hett en lesbor Book doröver schreven, worüm Systeme scheitert, wiel dat op een Siet passt, un de hett disse Websiet.

De Eudaemons

Wat de Literatur weet

Dat dat System en Oort is, sik in Kontrull to föhlen. Dat en Winst sik as Weten anföhlt. Dat de Serie, de nich wiedergahn kann, wiedergeiht. Dat de eenzige Speler, de würklich winnt, de is, de wat Verkehrtes an'n Ketel funnen hett, un dat he gau verköpen schull. Dat de Disch de Steed is, wo en Figur wiest, wokeen se is, wenn dat Resultat nich in ehr Hand liggt. De Mathematik seggt datsülvige in Tallen; de Romanschrievers hebbt dat toeerst seggt.

Fragen